Bijzondere tijden

Bijzondere tijden

Het begin van het seizoen is voor mij dit jaar heel anders verlopen dan andere jaren. 12 Februari is namelijk onze kleine snoekvisser Stijn geboren, en potverdikke… daar gaat een hoop tijd in zitten. Toch heb ik een schat van een vrouw die mij af en toe de ruimte gaf om even lekker de drukte te ontvluchten met een hengeltje. De vangsten waren niet altijd om over naar huis te schrijven, maar als ik buiten in de wind door de natuur loop met een druppel aan mijn neus voel ik me over het algemeen opperbest. Toch is het ook heerlijk als je dan weer thuiskomt en die kleine hummel ligt je vol verwachting aan te kijken met zo’n blik van… “Nou? Gevangen of niet?” De realiteit was vaak dat je gewoon wéér een poepluier kon verschonen, maar dat heb je er dan voor over.

Tekst en foto’s: Rick Zonnebeld.

foto 1

Het is dan ook nog niet vaak gebeurd dat ik een hele dag op pad ben geweest, hier en daar werd een vissessie gepland met verschillende mensen, maar regelmatig ging ik er ook spontaan even alleen op uit. Ik kan me nog een paar momenten goed herinneren. Op een avond ging ik een riviertje op met de boot bij mij in de buurt samen met een maat. Hier kregen we wat aanbeten, 2 keer verspeelde ik een mooie vis, en toen dreunde de hengel van mijn maat dubbel. Di’s een dik’n, di’s een dik’n klonk het door de boot, maar toen ik 1 zilveren schim zat schieten wist ik het meteen.. roofblei!! Gaaf, gewoon trollend gehaakt op een grote snoekplug op een plek waar ik niet direct een roofblei zou verwachten was er zo’n zilveren pijl op gedoken. Voorzichtig werd de vis gedrild, en het landen ging even wat onhandig omdat deze vissen niet van die grote “handvaten” hebben. Toch lukte het vrij vlot om deze vis aan boord te krijgen, en na wat meetwerk kwamen we tot de conclusie dat deze raket iets over de 70 centimeter ging. Zo zijn we na dit avondje meer dan tevreden huiswaarts gekeerd.

foto 2

Toen ik een kleine week later op een andere stek daar in de buurt een roofblei verspeelde was mijn drang groot om dit nogmaals te proberen. Het enige wat ik die avond ving was zo’n slijmbak die dacht dat hij een snoek was. Waarschijnlijk had deze vis van de verkeerde plantjes gegeten en was een beetje de weg kwijt. Een gigantische brasem die vol op een getrolde plug klapt maak je ook niet elke dag mee. Afijn.. toen ik weer een week verder terug was op het water heb ik het materiaal en de techniek wat meer op de roofbleien aangepast. Iets sneller trollen, iets kleiner aas. Hotspots uitwerpen, maar geen roofblei…. Toen ik terug trolde richting de trailerhelling en eigenlijk de hoop op een mooie snoek had gezet gebeurde het toch. Ik kreeg een snoeiharde aanbeet op mijn steunhengel met een dikke plug er aan. Ik zie gelijk een zilveren schim en mijn hartslag versneld. Voorzichtig drillen, en dit keer ging het wel goed. Toen ik de vis aan boord tilde zag ik wat een machtig dier dit was. Schitterend gebouwd, één bonk spier. Na de vis op de plank te hebben gehad was ik een PR rijker. 74 cm schoon aan de haak. Op de achtergrond hoor ik op mijn supersonische wereldontvanger… ‘It’s a beautiful daaaaaaay’ en dat was het!!

foto 3

Ook ben 2 keer een dag op pad geweest met Marco. Dit waren echter voor mij geen succesvolle dagen. De eerste keer gingen we met Marco’s nieuwe schip het grote water op. Al vrij snel wist ik een begin te maken op de snoekenteller. Echter was dit maar een klein visje, en wat later bleek, mijn enige visje van de dag. Marco wist het echter wel gezellig te houden met 3 schitterende snoeken waaronder een mooie meterplus vis die ik even voor hem verspeelde. (althans, zo leek het.)

foto 4

Toch geniet ik op dagen zoals deze het meest. We praten over baby’s, uitgezakte borsten, en politiek. Altijd heel veel en diepgaande gesprekken over de politiek……. onee, toch niet, meestal blijft het bij bier en sex. We lachen de hele dag, en als ik na zo’n dag thuis kom dan ben ik moe en leeg, en toch heb ik er dan verschrikkelijk veel energie voor terug gekregen. Dit zijn de dagen waar ik het voor doe.

foto 5

De 2e volle dag met Marco was echter helemaal dramatisch. Binnen een kwartier weet Marco een middelmaat snoekje te vangen, maar de rest van de dag bleef het stil. We probeerden dan weliswaar stekken die we normaal niet vaak bevisten, maar we wouden het toch eens een kans geven. Aan het eind van de dag weet ik nog wel 2 x een aanbeet uit te lokken op de almachtige fireball, maar waarschijnlijk was ik het even verleerd, want tot 2x toe weet ik deze vissen op bijzondere wijze te verspelen… iets met te hebberig denk ik… Toch hebben we deze dag onze innerlijke mens op en top verwend met zoet drinken, vette hap en vunzige verhalen. Niet alleen het vangen is hetgeen wat telt.

foto 6

Daarnaast ben ik ook nog een aantal keer ’s avonds weg gefietst om zo wat worpjes te maken op een watertje kort bij mij thuis. 1 avond ging het ook lekker en wist ik in een korte tijd 3 snoeken te vangen. Eerst een kleintje, vervolgens een 80er, en als klap op de vuurpijl een 94 cm snoek. Fantastisch was dit, op licht materiaal, en op plekjes waar het niet altijd even makkelijk is om een snoek te landen, en dat voor een bankje met ‘Benidorm Bastards’ als toeschouwers!! Deze verschillende manieren van visserij maken het altijd weer leuk, en elke keer weer anders, en je komt altijd met een mooi verhaal thuis.

foto 7

Tot slot, de “kleine” Stijn groeit als kool, zelfs harder dan zijn papa en word al een echt mannetje. Als dit zo goed blijft gaan als nu, dan zullen er zeker nog mooie dagen volgen. En als ik dan thuis kom na een dag vissen is hij natuurlijk de eerste die de foto’s van papa mag bewonderen. En ook al heb ik dan niets gevangen, dan nog maakt de lach van zo’n kleine man een dag in één keer goed.

foto 8

Tot de volgende keer!

Rick Zonnebeld

One Response to Bijzondere tijden

Leave a reply