Dr an, dr af….

Dr an, dr af….

Op tijd uit bed is voor ons beiden geen probleem. En zeker niet voor mij, toch bijna wekelijks gaat zo rond de klok van 04.00 de wekker om vervolgens tussen de 200 en 400 Km te rijden, al dan niet met de boot erachter om de snoek te belagen in het oh zo mooie Nederland. Onlangs tijdens een gezellige BBQ  besloten we dat de rollen maar eens omgedraaid moesten worden. Er moest eens iemand bij mij in de boot stappen, op “mijn water” dan wel te verstaan. Marco zei meteen ja, maar realiseerde zich nadien pas dat dit inhield dat zijn wekker om 03.00 ging…..en dat terwijl Marco het probleem heeft dat ie ’s avonds maar niet naar bed kan gaan….(heb ik van horen zeggen uiteraard).

Tekst en foto’s: Stefan Cuypers!

Niet de eerste, wel de mooiste, sterkste en de dikste
Niet de eerste, wel de mooiste, sterkste en de dikste

We besloten toch om vroeg te beginnen daar de vangsten die ik daar de laatste weken had gedaan er niet om logen. Er was dan ook vooral de actie in de ochtenduren te beleven zei ik tegen Marco. We besloten om naar groot water te gaan. Dat blijft een bepaalde aantrekkingskracht hebben. Een forse snoek, midden op groot water heeft toch iets magisch, voor ons beiden in ieder geval wel. Het gekke is dat je bij elke aanbeet meteen denkt dat  je meteen een pr hebt. Maar dat maakt het alleen maar spannender.

Deze bleef wel hangen
Deze bleef wel hangen

We zaten dan ook om iets voor 7 in de boot en begonnen met trollen. Dit bleek de laatste tijd het meest productief te zijn aldaar. Toen ik zei dat ik er veel “goesting” in had, zat Marco me dom aan te kijken. Het betekent echter dat we er goed vertrouwen in konden hebben. “Nou Twents dialect is vreemd, maar Belgisch….” zegt Marco. Na ongeveer een 200 m trollen haakte ik de eerste snoek en een mooie 80-er wist vlak voor de landing tijdens een jump de plug richting mijzelf te katapulteren, ging net goed gelukkig. Ach, die zat ook voor in het lipje gehaakt, helaas pindakaas. Het geeft de Belgische en Nederlandse burger moed. Ongeveer 100 meter verder haakt Marco een snoek van vergelijkbaar formaat. Maar ook deze snoek weet zich vlak voor de boot te lossen. Het zal toch niet weer zo’n dag…….?

Allêz, das ne propere snoek
Allêz, das ne propere snoek

Wat Marco wel meteen opviel was dat de snoeken van dit grote en dan bedoel ik echt grote water wel erg sterk zijn, niet een beetje sterker, nee echt veel sterker. Maakt het eigenlijk alleen maar leuker vinden we beiden. Niet veel later, en telkens als we met de telefoon zitten te kloten (we moeten het “thuisfront” toch op de hoogte houden) pak ik dan toch de eerste snoek van de dag, en deze komt wel in de boot. Ook deze zit echter weer maar met 1 dregpuntje gehaakt in het onderlipje.

Sktortkoer met tandjes
Stortkoker met tandjes

We trollen lekker relaxed door en vangen zo beiden een aantal mooie snoeken maar verspelen er minstens zoveel. Telkens een dikke ram op de hengel en vervolgens na 2-3 seconden niets meer. Ook de snoeken die we vangen hebben geen van allen het aas achter in de strot wat je nog wel eens ziet. Ondertussen houden we de toch behoorlijk snel varende tankers in de gaten en genieten we met volle teugen. Zeker omdat het voorspelde slechte weer uitblijft en het zo zeer goed te doen is. Na een snoek of 3-4 en aan de andere kant van het water is er dan ineens een aanbeet op mijn hengel die de voorgaande vissen en de lossers doet vergeten. Mijn toch niet al te slappe stok is bijna met geen mogelijkheid uit de steun te krijgen.

Wie het laatst lacht…
Wie het laatst lacht…

De vis blijft dan ook lang diep en doet niets anders dan lijn van de ratelreel rossen. De ander hengels worden ook binnen gedraaid en ik kan me op de dril focussen. Man, wat is dat toch mooi, het drillen van een grote snoek. Stiekem hoop ik na meerdere 90-ers van de vorige keren op de eerste meter van dit water. Ik durf het dan ook niet meteen te zeggen, maar eigenlijk wist ik het al van het begin..… dit is een echt ‘n. En jawel, na een stevig robbertje vechten komt er een “winterdikke” 1.05 m uit het water. 2 blije gezichten blijven na de foto’s en de release achter.

Eerste van twee 90-ers
Eerste van twee 90-ers

Van een oude rot in het vak hoorde Marco onlangs dat de meest gevangen snoek de “dran, draf snoek” was. Nou, na vandaag weten wij precies wat Wim bedoelde. Tijdens de het volgende uurtje is het gekkenwerk, we kunnen het aantal aanbeten, lossers en af en toe een mooie snoek  bijna niet bijhouden. We proberen langzaam,  snel, weer langzaam te varen maar het verandert niet. Het mag de pret echter niet drukken want de “thuisblijvers” verdenken ons van legale stroperij.

Hoppa!
Hoppa!

Tijdens weer zo’n knalharde aanbeet breekt het onderste deel van Marco’s geliefde steunhengel net onder de bus. Het maakt de dril nog spannender maar Marco is toch wel blij als we deze vis landen. Zijn tweede vis van 91 cm vandaag, je hoort ons niet klagen. Behalve misschien dan dat er hier geen frietkot in de buurt is zegt Marco ;-). Tegen 15.00 ligt de boot weer op de trailer en hebben we in totaal 14 mooie snoeken kunnen vangen. We kijken elkaar nog eens aan en lachen als we “wat als ze allemaal…” zeggen. Maar goed, daarom heet het vissen en geen vangen. Tenminste niet bij elke aanbeet. Tevreden rijden we beiden ongeveer 3 uur terug naar huis om de volgende dag weer aan het werk te gaan…..zucht.

Fish on!!!!!
Fish on!!!!!
Heerlijk toch
Heerlijk toch

Amai,

Stefan en Marco

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leave a reply